دردهای کهنه، غم‌های کهنه، عشق‌های کهنه می‌خریم

آهنگ را محبوب برایم فرستاده. تصنیفی محلی است که خبر از فرهنگ بومی افغانستان می‌دهد. پایین آهنگ یک توضیح کوتاه آمده به این شرح که «کهنه زری کُو» یعنی «کهنه را به زر تبدیل کن.» و کمی توضیح دیگر که با کمی این سو و آن سو پریدن در اینترنت، متوجه شدم ماجرا از قرار زیر است:

در فرهنگ بومی افغانستان مردانی داریم به نام بنجاره والا. بنجاره والا در گویش قدیمی افغانستانی به معنای فروشنده است؛ و شخصیتی است شبیه ننه سرما، فرشته‌ی مهربان یا چیزی شبیه همین بابانوئل‌های مسیحی. (امیدوارم برداشتم درسته بوده باشد.) البته بدون گاری و گوزن و این‌طور چیزها. بهتر بگویم، بنجاره والا مردی است از جنس مردمان افغانستان. مردی درد کشیده که خورجینی به پشت دارد، محله به محله شهر را می‌گردد و برای کودکان و جوانان هدیه می‌برد. در حقیقت غم‌ها، دردها و غصه‌ها را می‌گیرد، چیزهای کهنه را می‌گیرد و به جایش شادی، خوشحالی، عشق و چیزهای نو می‌بخشد.

تصنیف «کهنه زری کو» را از عصر بارها و بارها شنیده‌ام. شنیده‌ام و به این فکر کردم که دنیای این روزهای ما چقدر به بنجاره والا‌ نیاز دارد. به هزار هزار بنجاره والا، که یکی یکی کوچه‌ها و شهرها را بگردند. یکی یکی از کنارمان رد شوند. غم‌ها و دردهامان را بخرند و جایش شادی و عشق بدهند. تنها یک مشکل این وسط وجود دارد. اینکه نمی‌دانم قرار است خود بنجاره‌ والا با این همه درد و رنج چه کند؟ راستش عقلم به جایی قد نداده. خب لابد باید کوره‌ای داشته باشد. کوره‌ای که درد و رنج‌ها را بریزد توی آن و تبدیلش کند به وسیله‌ی دیگری. کوره‌ای شبیه به یک ماشین بازیافت.

 

اشک‌های کهنه، غم های کهنه، درد های کهنه، عشق‌های کهنه
دارید می‌خریم
کهنه زری کو
گل بجای گل داروم، گل بجای گل داروم
تازه تازه دل داروم، تازه تازه دل داروم
در بدل روزنامه، دیوان بیدل داروم
در بدل روزنامه، دیوان بیدل داروم
چراغ‌های بیکاره بیارین می‌توم ستاره
عوض گل‌های خشک فواره عطر هاره
کهنه کهنه می‌گیروم زر می‌توم جاییش
عشق‌های کهنه می‌گیروم سر می‌توم جاییش
کهنه زری کو
دل دقی ره می‌گیروم، دل تنگی را می‌گیروم
عوضش غزل می‌توم، شیشه‌ی عسل می‌توم
عوضش قلم می‌توم، روشنی و شمع می‌توم
شیشه‌ی گلابینه، قصه‌های نابینه
کاسه‌ی مسی داری، باغ اطلسی داروم
قصه‌های کابلی، مرغ کاکلی
کاسه مسی، مسی باغ اطلسی
کهنه زری کو
اشک‌های کهنه، غم‌های کهنه، درد‌های کهنه، عشق‌های کهنه
دارید می‌خریم
کهنه زری کو
کهنه زری کو

2 نظرات
  1. ماهور می گوید

    سلام ببخشید اینجا سایت هست یا وبلاگه اگه وبلاگه چه سیستمیه؟تا حالا دات می ندیده بودم اخه
    جالبه واسم

    1. آقاگل می گوید

      سلام.
      ارادتمند.
      دات می هم یک دامنه‌ است که قابل خریداریه. مثل دات آی آر، یا دات کام. شما می‌تونی دامنه‌های دیگری هم خریداری کنی. یکیش هم همین دات می هست.
      چون می‌خواستم ازش به عنوان یک بلاگ شخصی استفاده کنم، این دامنه رو انتخاب کردم.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.