زیبایی بر بستر فاجعه

بازی بلژیک و دانمارک است. دومین بازی دانمارکی‌ها پس از آن فاجعه‌ی دردناک. دانمارکی که برابر فنلاند یک هیچ مغلوب شده‌. دانمارکی که بهترین ستاره‌ تیمش دقیقه‌ی ۴۳ بازی با فنلاند دچار سکته‌ی قلبی شده و حالا چند صدمتر آن‌ طرف‌تر از ورزشگاه روی تخت بیمارستان است.
دقیقه‌ی ده بازی که می‌شود، داور توی سوت خودش می‌دمد. بازیکن‌ها وسط زمین چمن می‌ایستند. دوربین دورتادور ورزشگاه می‌چرخد. هواداران پرچم‌ها و پیراهن‌های شماره ده را بالا آورده‌اند. همه ایستاده‌اند و به افتخار کریستین اریکسن، بازیکن شماره ده دانمارک یک دقیقه‌ی تمام دست می‌زنند. کریستین اریکسنی که در جدال مرگ و زندگی پیروز شده و جهان فوتبال را از یک فاجعه نجات داده است. اسم این اپیزود چهل و چهار ثانیه‌ای را می‌گذارم: «زیبایی بر بستر فاجعه.»

6 نظرات
  1. مترسک هیچستانی می گوید

    محشره، محشر! همین و بس 🙂

    1. آقاگل می گوید

      چیزی فراتر از عالی.

  2. حورا (منتظر اتفاقات خوب) می گوید

    چقدر حالم بد شد سر بازی. کم مونده بود بزنم زیر گریه:( نه تنها من که خاله جانم که اصلا فوتبالی نیست چند روز بعدش می پرسید جدی حالش خوب شد یا واسه اینکه من ناراحت نشم اینطوری میگین:)

    1. آقاگل می گوید

      خوشبختانه حالش خوبه. چند وقتی از ماجرا می‌گذره. الان ولی بحث سر تمام شدن فوتبالشه. این هم کم نگرانی نداره برای ما فوتبالی‌ها.

  3. بندباز می گوید

    شاید همین یک دلیل بس باشه برای فهمیدن زیبایی فوتبال! و قدرتی که در پیوند دادن قلب ها به همدیگه داره! اتفاقی که کمتر در باقی رشته های ورزشی شاهدش هستیم. یک آفرین جانانه به طراح این جریان باید گفت. چقدر جای چنین اتفاق های قشنگی خالیه…

    1. آقاگل می گوید

      اون‌جایی که مولانا میگه ما برای وصل کردن آمدیم، دارم فکر می‌کنم فوتبال هم یکی از اهدافش همین بوده.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.